Ang Turnilyo sa Utak ni Erika

Kagabi, muli kaming nag-away. Hindi dahil sayo, wag assumera. Dahil sa away na iyon nakita ko yung lalim ng sugat na naidulot mo sa kanya. Yun ang dahilan kung bakit ako sumulat. Hindi ako papakaipokrita kasi may mga kasablayan din naman ako gaya mo. Hindi ko lang maintindihan kung saan mo kinukuha ang lakas ng loob mong magpanggap na ayos lang ang lahat sa kabila ng pagdurog mo sa kanya. Hindi ko maintindihan kung saan mo nahuhugot yung pag-asta mong magkaibigan kayo pagkatapos mong iwan syang gulong gulo. Alam mo, may napagtanto ako. Tayong mga babae sa anumang hiwalayan, higit na mas matatag at mas mabilis makabawi. Tayong mga babae, akala natin walang impact yung mga heartbreaks na nadudulot natin sa mga lalaki. Ngayon napatunayan ko na. Hindi dahil mahal ka pa nya kung hindi dahil patuloy siyang hinahabol ng magaganda at masasasama nyong alaala. Sa mga magagandang alaala nyo, naaalala nya lahat ng panghihinayang sa mga inilaan nya para sa iyo. Sa mga mapapait, sinugat sya nito...

Life - 1 Me - 1 Hindi na kita palalamangin.

Life, Best of Three tayo. Ngayon, napuno mo ako. Naitulak sa dulo. Nakaisa ka na sa akin. Life - 1 Me - 0

Mahal kong puso, Ang sakit ng pagtibok mo ngayon. Sa bigat nito, dumadagundong sa puso ko. Masakit pero gusto ko munang tiisin. Lahat ng posibleng gugulo sa aking isip. Kasi ganito yan, puso. Nagmamahal ka eh. Sa kung anumang paraan at uri. Nagmamahal ka. Ang problema mo, puso, masyado kang nagpapadala sa dikta ng isip mong may trauma na sa mga kabiguan mo. Masyado kang nagpapadala sa magulo mong emosyon. Kaya mahal kong puso, kumalma ka muna. Kausapin mo rin ang kapatid mong si utak. Pag-usapan nyo nang maigi kung saan ba kayo papunta. Sa ikadudurog ng damdamin o sa ikasasakit ng ulo? Sa ikabubuti ng pakiramdam o sa ikatatahimik ng isip? Mahal kong puso, baka hindi mo kailangang mali. Ang kailangan mo lamang ay patuloy na tumibok. Patuloy kang magbigay ng buhay gaano man kabigat ang pagdagundong mo. Patuloy kang tumibok nang dumaloy nang tuloy-tuloy ang dugo. Malay mo, umabot ito sa taong mahal mo. Malay mo lang.

Hi Blog. Oh alam mo na kung bakit ako nandito di ba? Alam mo namang sa mga panahong sobrang lungkot ko, ikaw ang takbuhan ko. Aaminin ko, ginagamit lang kita lagi. Sa totoo lang, walang nakakaintindi kung gaano ako kalungkot ngayon. Yung nakakapanghinang lungkot. Yung sa sobrang lungkot gusto ko nalang hindi na magising. Siguro, may dalawang linggo ko nang hinihiling yun. Alam mo yung pakiramdam na mahal ka nila kasi may pakinabang ka. Mahal ka nila kasi may silbi ka. Haha. Parag tanga lang. Nahuhuli ko yung sarili kong tinitimbang ba kung sulit na maluklok sa pinakadulo ng impiyernong nag-iisa dahil sa pagpapakamatay kaysa habang nabubuhay ka para kang araw-araw pinapatay yung diwa ng natitira kong pag-asa at pagmamahal sa sarili. Minsan lumamang yung pagnanais na mag isa nalang ako.. Sa gitna ng kalaliman ng kalungkutang ito. Kapag nawala kaya ako, maiiyak sila? o Patuloy nila akong sisisihin. Patuloy nila akong pupunahin. O dun nalang nila makikita mga kabutihang nagawa ko (k...

Oo, ikaw na perpektong hindi nakakakita ng kagalingan ng iba, ikaw nga. Sobrang dami kong sinulat bago ko ito nilathala. Hindi karapat dapat na gawin kong imortal ang aking galit sayo. Hindi ka karapat dapat. Di bale nalang, happy mother's day sayo.

Meron ako nito. They are tiger marks of those who braved pregnancy. Stretchmarks. Kamot. Kahit gaano pa pagandahin ito, eye sore sya sa tiyan. Kasi kung proud marks yan ng pregnancy, bakit nga artista wala? Bakit may mga procedures para tanggalin yun? Bakit walang naglalakad na nakacroptop na kita ang mga kamot nya sa tiyan.. Isa mang paalala ito ng magandang pangyayari sa isang babae, isa rin itong paalala. Para sa akin, paalala sa mga katangahan ko. Paalala sa akin at sa iba na hindi ako karapat-dapat sa maraming pagkakataon. Paalala sa aking baka wala nang magmahal sa may makamot na tiyan. Kung meron mang titingin higit sa mga kamot na yan. Kung meron mang hindi pa higit na kakamutin ang mga kaakibat nitong mapait na alaala ng kapariwaraan. Kung meron mang magmamahal sa akin higit sa mga kamot na yan. Sana hindi nya ako sukuan.